Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πάρνωνας


Πάρνωνας το πιό πυκνοδασωμένο ίσως βουνό της χώρας επιτέλους έγινε οικολογικό πάρκο.


Με υπουργική απόφαση στο τέλος του 2008 θεσμοθετήθηκε η δημιουργία του οικολογικού πάρκου Πάρνωνα- Μουστού, με περιοχές Natura που προστατεύονται σύμφωνα με την Ευρωπαική νομοθεσία.

Ο βασικός λόγος που το βουνό μπήκε στο Natura είναι η ύπαρξη του δάσους από Ασιατικό δενδρόκεδρο που είναι μοναδικό στην Ευρώπη βρίσκετε κοντά στο μοναστήρι της Μαλέβης.
Αλλά μαζί με τα χλωρά ποτίστικαν και τα ξερά δε λένε. Διατηρητέο μνημείο της φύσης ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους χαρακτηρίστηκε απο το Natura 2000, μαζί του έγιναν προστατευόμενα το καστανοδάσος της Καστανίτσας, η χαράδρα του Δάφνωνα, το δρυοδάσος Σέλας και τα δάση γύρω από τον Αγ.Ιωάννη και την Μελιγού.



Ο Πάρνωνας όμως έχει κι άλλες πολλές φυσικές ομορφιές, ο υγρότοπος του Μουστού με τη μικρή του λίμνη αποτελεί σταθμό στο ταξίδι των μεταναστευτικών πουλιών για την Αφρική ή για τις χώρες του μακρυνού βορά.

Γραφικά χωριά υπάρχουν στο βουνό


Τα 115 σπάνια φυτά που έχουν καταγραφεί πολλά απο τα οποία είναι θεραπευτικά βότανα η αρωματικά καθιστούν το βουνό ένα μεγάλο βοτανικό κήπο. Το μόνο δυσάρεστο είναι ότι τα θηλαστικά του βουνού έχουν τελείως εξαφανιστεί. Πάνε πάνω από 30 χρόνια που έχει δεί κάποιος ελάφι η ζαρκάδι, το ίδιο συμβαίνει και με τους λύκους και τις αρκούδες.
Μόνο λαγούς, αλεπούδες και ελάχιστα τσακάλια μπορεί να συναντήσει κανείς.
Από πτηνά υπάρχει μεγάλη ποικιλία πέρδικες, δρυοκολάπτες, φάσσες, κότσυφες, γεράκια.
Όμως το κυνήγι και κυρίως το παράνομο τα καθιστούν κι αυτά απειλούμενα.

Το βουνό είναι πολύ γνωστό στους κύκλους των βοτανολόγων γιά τα σπάνια αγριολούλουδα και τα δεκάδες διαφορετικά είδη μανιταριών.
Οι προστατευόμενες περιοχές του Πάρνωνα ξεπερνούν τα 1.500.000 στρέμματα.

Οι δασικοί του δρόμοι,  είναι σχεδόν όλοι σηματοδοτημένοι από το Δασαρχείο Σπάρτης, είναι ο καλύτερος τρόπος για να εξερευνήσετε το μεγαλύτερο κομμάτι του βουνού.

Οι άνθρωποι έχουν κάνει αισθητή την παρουσία τους στον Πάρνωνα απο τη νεολιθική εποχή.
Ακολούθησαν Πελασγοί, Δαναοί, Άρκαδες, Αχαιοί, και Δωριείς.


Υπάρχει και ένα ακόμα ενδιαφέρον κομμάτι για τον Πάρνωνα . Η βόρεια και ανατολική πλευρά του βουνού που ονομάζετε Τσακωνία έχει δική της γλώσσα τα Τσακώνικα που είναι δωρική διάλεκτος όπως και τα Ποντιακά.

Γίνετε μια προσπάθεια για τη διάσωση αυτής της γλώσσας , άκουσα ότι ο τελευταίος γέροντας που τη μιλούσε στο Λεωνίδιο είχε πεθάνει.

Λιγότεροι απο δέκα είχαν μείνει στο Αστρος και στα γύρω ορεινά χωριά που μιλούσαν τα Τσακώνικα και αυτοί έχουν περάσει όλοι τα 80. Είναι θέμα χρόνου η γλώσσα να χαθεί για πάντα.
Στην Τσακωνιά μέχρι την επανάσταση οι περισσότεροι κάτοικοι ζούσαν στα ορεινά Πραστός, Καστανίτσα, Σίταινα, Λυμποχώρια. Οι κάτοικοι ήταν πλούσιοι γιατί έκαναν εμπόριο με την Κωνσταντινούπολη. Τα σπίτια ήταν διώροφα με τον πρώτο όροφο να είναι για τα ζώα και επάνω ένα σπίτι οχυρό για να τους προφυλάσσει από ληστρικές επιδρομές. Στις κορυφές των βουνών υπήρχαν πολεμόσπιτα για να φυλάνε τα ορεινά περάσματα, ο πολεμόπυργος του Καψάμπελη σώζετε ακόμη στη Καστανίτσα. Όταν ο Ιμπραήμ ισοπέδωσε τη Τσακωνία όσοι επέζησαν μετακινήθηκαν στα παράλια, κυρίως στο Λεωνίδιο.

update 4/2012
Ένα παραμύθι στα Τσακώνικα:

Το καβγί με τα νορά "Το παιδί με την ουρά"

Στο χωρίο ναμ’ γεννάτ’ ένα καβγί (καρπίον) σερνικού. Το καβγί έντα ’τανι ’ποπίσω νορά. Μέρα νούτ‘α κράντα ’τάνι. Όντε ’τα κράντα το καβγί, μεγαλώντα, φουσκώντα ’τάνι από το κράψιμο. Το καβγί ήταν δράκο αδρειωμένε. Θέντα ’τάνι νι πάρ’ ο μπαμπά σ’, νι ’ι βάλει στο δισάτš’ τšαι να βγάει να γυρίσ’ το χωρίο από τέσσερ’ άκρε, να ’ι σταυρώσ’ τšαι να φωνιάτσ’ από τρει βολέ: «Δράκο γεννάτ’!» Τήνοι δίντε ’τα νι μάκο, αφιόνι, να κασεί. Μä μέρα πη ’τα κράντα πολύ το καβγί, ο μπαμπά σ’ δωκώ ’τα νι λίγου πολιότερε τšαι το καβγί φαρμακωμένε ’ταρ.

Απόδοση:
Στο χωριό μας γεννήθηκε ένα παιδί αρσενικό. Το παιδί είχε από πίσω ουρά. Μέρα νύχτα έκλαιγε. Όταν έκλαιγε το παιδί, μεγάλωνε, φούσκωνε από το κλάμα. Το παιδί ήταν δράκος ανδρειωμένος. Ήθελε να το πάρει ο πατέρας του, να το βάλει στο δισάκι και να το βγάλει να το γυρίσει στο χωριό, στις τέσσερις άκρες (του), να το σταυρώσει και να φωνάξει τρεις φορές: «Δράκος γεννήθηκε!» Εκείνοι του έδιναν μήκωνα, αφιόνι, για να κοιμηθεί. Μια μέρα που έκλαιγε πολύ το παιδί, ο πατέρας του τού έδωσε λίγο περισσότερο και το παιδί φαρμακώθηκε.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αττικό ζωολογικό πάρκο, χάρτης - πρόσβαση, πληροφορίες και βίντεος

Το Αττικό πάρκο είναι ένα από τα μεγαλύτερα ψυχαγωγικά και εκπαιδευτικά πάρκα για παιδιά και ενήλικες στην Ευρώπη. Θα το βρείτε στη Θέση Υαλού στα Σπάτα, Λεωφορειακή Γραμμή 319 ( Από το Σταθμό Δουκίσσης Πλακεντίας). Χάρτη για το πως θα πάτε οδικώς με αυτοκίνητο δημοσιεύουμε παρακάτω.

Κάποτε στην Αθήνα οι μοναδικοί ζωολογικοί κήποι ήταν ο Εθνικός (Βασιλικός) Κήπος με ελάχιστα είδη και τό άλσος της Ν.Φιλαδέλφειας πού είχε δύο ψωραλέα λιοντάρια, καμήλες, ένα ζευγάρι λύκων και ένα αλεπούδων τα ζώα ήταν σε άθλια κατάσταση γιατί δεν τα φρόντιζε κανείς.


Το Μάιο του 2000 στα Σπάτα άρχισε να λειτουργεί το Αττικό ζωολογικό Πάρκο. Ένας μοντέρνος ζωολογικός κήπος 190 στρεμμάτων που ίδρυσε ο Zαν-Ζάκ Λεσουέρ.


Update 7/2013
Sunset Wednesdays


Μπορείτε να πάτε στις 18.30, όταν πέφτει ο ήλιος, από τις 24/7, καλοκαιρινή προσφορά μειωμένου εισιτηρίου τις Τετάρτες στο Αττικό Πάρκο: 11 ευρώ για όλους! Ξεκινήστε τη βόλτα σας από τους νεοαφιχθέντες και παιχνιδιάρηδες Μυρμηγκοφάγους, θαυμάστε τον Ακίντα -το …

Όταν πάγωσε ο Βόσπορος

Στις 24 Φεβρουαρίου 1954 οι άνθρωποι στην Κωνσταντινούπολη ξύπνησαν με μια έκπληξη. Κοιτάζοντας στο Βόσπορο είδαν ότι ήταν "σκεπασμένο" με κομμάτια πάγου και μίνι παγόβουνα:



Μάλιστα, υπήρξαν σημεία(όπως μεταξύ Rumeli Kavagi-Poyrazkoy--ένα από τα πιο στενά σημεία
του Βοσπόρου) όπου άνθρωποι "πέρασαν περπατώντας απέναντι".

Τι είχε συμβεί; Ο Δούναβης μετέφερε μεγάλα κομμάτια πάγου στην Μαύρη Θάλασσα. Μέρος αυτών πέρασε τα στενά του Βοσπόρου. Οι ακτές σε Büyükdere, Çengelköy και Kanlıca γέμισαν πάγο. Αυτή η κατάσταση μέσες άκρες συνεχίστηκε έως το Μάρτιο.

Η θερμοκρασία είχε πέσει στους -6 βαθμούς. Η θαλάσσια συγκοινωνία σταμάτησε. Κι ένα Σοβιετικό πλοίο που βυθίστηκε.

Δε λέω, παλιότερα ήταν πιο δυνατοί οι χειμώνες στην Πόλη. Αλλά το να περάσω περπατώντας το Βόσπορο ξεπερνά κάθε φαντασία...

Ορισμένοι θα έχουν ακούσει από παππούδες γιαγιάδες για τον χειμώνα του 1929 στην Κωνσταντινούπολη. Συγκεκριμένα αρχές Μαρτίου πάλι θεάθηκαν κομμάτια πάγου, πάγωσε ο Κεράτιος, και στα…

Το Νιχώρι στο Βόσπορο (Yenikoy), Κωνσταντινούπολη.

Θα ξεκινήσω με το ποίημα του Καβάφη.

 "Το Νιχώρι" - Καβάφης
Ξένε, σαν δης ένα χωριό όπου γελάει η φύσις,
κ’ εις κάθε πλάτανο κοντά που κρύπτεται
 μια κόρη ωραία σαν το τριαντάφυλλο
— εκεί να σταματήσης· έφθασες, ξένε, στο Νιχώρι.

Κι όταν το βράδυ έλθη, αν βγης έξω να περπατήσης και βρης εμπρός σου καρυδιές,
στον δρόμο μη προχώρει του ταξιδιού σου πια.
Aλλού ποιον τόπο θα ζητήσης καλύτερον απ’ το Νιχώρι.

Τέτοια δροσιά δεν έχουνε αλλού στον κόσμο οι βρύσεις,
των λόφων του την αρχοντιά αλλού δεν έχουν όρη·
και με της γης την μυρωδιά μονάχα θα μεθύσης,
ολίγο αν μείνης στο Νιχώρι.

Την πρασινάδα που θα δης εκεί να μην ελπίσης που σ’ άλλο μέρος θα την βρης.
Aπ’ το βουνό θεώρει τους κάμπους κάτω και ειπέ πώς να μην αγαπήσης
αυτό μας το μικρό Νιχώρι.

Πως αγαπώ υπερβολές, ω ξένε, μη νομίσης.
Υπάρχουν τόποι εύφοροι πολλοί και καρποφόροι.
Πλην έχουν κάτι χωριστό, και συ θα ομολογήσης,
καρποί και άνθη στο Νιχώρι.

Εάν στης Κουμαριώτισσας της Παναγίας θελήσ…