Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Άγνωστη Ελλάδα: Κίναρος

Στην Αιγιάλη, το υπέροχο αυτό λιμανάκι της Αμοργού που είχα πάει για διακοπές πριν μερικά χρόνια, γνώρισα το Σαράντο. Γίναμε αμέσως φίλοι και κάναμε παρέα τις μέρες που ήμουν στο νησί.

Ο Σαράντος αν τον ρωτούσες έλεγε ότι η καταγωγή του ήταν από την Κίναρο ένα μικρό νησί ανατολικά της Αμοργού στο οποίο ζούσε μόνο μία οικογένεια.



Η Κίναρος έχει έκταση 4,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Διοικητικά ανήκει στο δήμο Λέρου γιατί ενώθηκε με την Ελλάδα το 1945 μαζί με τα δωδεκάνησα. Από τα αρχαία χρόνια όμως η Κίναρος μαζί με το γειτονικό νησάκι τη Λεβίθα αποτελούσαν τμήμα της Αμοργού και άνηκαν στην περιφέρεια της Αιγιάλης.

Ένα ζευγάρι ηλικιωμένων, οι θείοι του φίλου μου, τα ζώα τους , αρκετά αγριοκάτσικα, λαγοί και αρκετά είδη πτηνών, είναι οι μόνοι κάτοικοι της Κινάρου.

Από τη δεκαετία του 60 το νησί είχε μείνει ακατοίκητο κοντά στα 40 χρόνια,
ώσπου η Ειρήνη Θηραίου και ο Μικές Κατσοτούρχης αποφάσισαν να εγκατασταθούν στο νησί που μεγάλωσε η κυρία Ειρήνη.

UPDATE 2016


Οι άνθρωποι αυτοι δε ζουν πια τώρα η  Ειρήνη Κατσοτούρχη είναι η μοναδική κάτοικος του νησιού από την οικογένεια του κυρίου Μικέ.   Στο νησί έπεσε σε μια χαράδρα ένα ελικόπτερο του ναυτικού (Αugusta bell) παμπάλαια άλλα 5 πετούν ακόμα.  Η κυρία ειρήνη βοήθησε να βρεθούν οι σωροί.


Το απάνεμο φυσικό λιμάνι.



Τα αγριοκάτσικα είναι μόνιμοι κάτοικοι στα περισσότερα μικρά νησιά του Αιγαίου. Μάλιστα η φύση έχει βρει τρόπο να μην αυξάνεται ο αριθμός τους πολύ ώστε η χλωρίδα του νησιού να επαρκεί για να τα θρέψει. Το τρίχωμα τους μακραίνει τόσο πολύ που μεγάλος αριθμός από κατσικάκια πεθαίνει από ασιτία γιατί δεν μπορεί να βυζάξει λόγο του μάκρους του τριχώματος.

Ψαράδες που βρίσκουν καταφύγιο στο απάνεμο λιμανάκι του νησιού, λαθροθήρες και λιγοστοί ιστιοπλόοι είναι οι μοναδικοί επισκέπτες του νησιού.

Μιά φορά το χρόνο έρχεται και παπάς για να λειτουργήσει το εκκλησάκι του Αγ. Γιώργη που υπάρχει στό νησί.







Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αττικό ζωολογικό πάρκο, χάρτης - πρόσβαση, πληροφορίες και βίντεος

Το Αττικό πάρκο είναι ένα από τα μεγαλύτερα ψυχαγωγικά και εκπαιδευτικά πάρκα για παιδιά και ενήλικες στην Ευρώπη. Θα το βρείτε στη Θέση Υαλού στα Σπάτα, Λεωφορειακή Γραμμή 319 ( Από το Σταθμό Δουκίσσης Πλακεντίας). Χάρτη για το πως θα πάτε οδικώς με αυτοκίνητο δημοσιεύουμε παρακάτω.

Κάποτε στην Αθήνα οι μοναδικοί ζωολογικοί κήποι ήταν ο Εθνικός (Βασιλικός) Κήπος με ελάχιστα είδη και τό άλσος της Ν.Φιλαδέλφειας πού είχε δύο ψωραλέα λιοντάρια, καμήλες, ένα ζευγάρι λύκων και ένα αλεπούδων τα ζώα ήταν σε άθλια κατάσταση γιατί δεν τα φρόντιζε κανείς.


Το Μάιο του 2000 στα Σπάτα άρχισε να λειτουργεί το Αττικό ζωολογικό Πάρκο. Ένας μοντέρνος ζωολογικός κήπος 190 στρεμμάτων που ίδρυσε ο Zαν-Ζάκ Λεσουέρ.


Update 7/2013
Sunset Wednesdays


Μπορείτε να πάτε στις 18.30, όταν πέφτει ο ήλιος, από τις 24/7, καλοκαιρινή προσφορά μειωμένου εισιτηρίου τις Τετάρτες στο Αττικό Πάρκο: 11 ευρώ για όλους! Ξεκινήστε τη βόλτα σας από τους νεοαφιχθέντες και παιχνιδιάρηδες Μυρμηγκοφάγους, θαυμάστε τον Ακίντα -το …

Όταν πάγωσε ο Βόσπορος

Στις 24 Φεβρουαρίου 1954 οι άνθρωποι στην Κωνσταντινούπολη ξύπνησαν με μια έκπληξη. Κοιτάζοντας στο Βόσπορο είδαν ότι ήταν "σκεπασμένο" με κομμάτια πάγου και μίνι παγόβουνα:



Μάλιστα, υπήρξαν σημεία(όπως μεταξύ Rumeli Kavagi-Poyrazkoy--ένα από τα πιο στενά σημεία
του Βοσπόρου) όπου άνθρωποι "πέρασαν περπατώντας απέναντι".

Τι είχε συμβεί; Ο Δούναβης μετέφερε μεγάλα κομμάτια πάγου στην Μαύρη Θάλασσα. Μέρος αυτών πέρασε τα στενά του Βοσπόρου. Οι ακτές σε Büyükdere, Çengelköy και Kanlıca γέμισαν πάγο. Αυτή η κατάσταση μέσες άκρες συνεχίστηκε έως το Μάρτιο.

Η θερμοκρασία είχε πέσει στους -6 βαθμούς. Η θαλάσσια συγκοινωνία σταμάτησε. Κι ένα Σοβιετικό πλοίο που βυθίστηκε.

Δε λέω, παλιότερα ήταν πιο δυνατοί οι χειμώνες στην Πόλη. Αλλά το να περάσω περπατώντας το Βόσπορο ξεπερνά κάθε φαντασία...

Ορισμένοι θα έχουν ακούσει από παππούδες γιαγιάδες για τον χειμώνα του 1929 στην Κωνσταντινούπολη. Συγκεκριμένα αρχές Μαρτίου πάλι θεάθηκαν κομμάτια πάγου, πάγωσε ο Κεράτιος, και στα…

Το Νιχώρι στο Βόσπορο (Yenikoy), Κωνσταντινούπολη.

Θα ξεκινήσω με το ποίημα του Καβάφη.

 "Το Νιχώρι" - Καβάφης
Ξένε, σαν δης ένα χωριό όπου γελάει η φύσις,
κ’ εις κάθε πλάτανο κοντά που κρύπτεται
 μια κόρη ωραία σαν το τριαντάφυλλο
— εκεί να σταματήσης· έφθασες, ξένε, στο Νιχώρι.

Κι όταν το βράδυ έλθη, αν βγης έξω να περπατήσης και βρης εμπρός σου καρυδιές,
στον δρόμο μη προχώρει του ταξιδιού σου πια.
Aλλού ποιον τόπο θα ζητήσης καλύτερον απ’ το Νιχώρι.

Τέτοια δροσιά δεν έχουνε αλλού στον κόσμο οι βρύσεις,
των λόφων του την αρχοντιά αλλού δεν έχουν όρη·
και με της γης την μυρωδιά μονάχα θα μεθύσης,
ολίγο αν μείνης στο Νιχώρι.

Την πρασινάδα που θα δης εκεί να μην ελπίσης που σ’ άλλο μέρος θα την βρης.
Aπ’ το βουνό θεώρει τους κάμπους κάτω και ειπέ πώς να μην αγαπήσης
αυτό μας το μικρό Νιχώρι.

Πως αγαπώ υπερβολές, ω ξένε, μη νομίσης.
Υπάρχουν τόποι εύφοροι πολλοί και καρποφόροι.
Πλην έχουν κάτι χωριστό, και συ θα ομολογήσης,
καρποί και άνθη στο Νιχώρι.

Εάν στης Κουμαριώτισσας της Παναγίας θελήσ…