Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ερμούπολη Σύρου, το πρώτο μεγάλο αστικό κέντρο της νεώτερης Ελλάδας

γκραβουρα 1904Την εποχή του Βυζαντίου ο κόσμος από το φόβο των πειρατών είχε εγκαταλείψει τα μικρά νησιά όπως η Σύρος. Όταν όμως οι Ενετοί από το 1204 και μετά, κατέλαβαν το Αιγαίο δημιουργήθηκε ο πρώτος αξιόλογος οικισμός, η Άνω Σύρος, οι κάτοικοι της οποίας ασπάστηκαν τον Καθολικισμό. Η κατάσταση διατηρήθηκε ως το 1579 οπότε ο Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα κατέλαβε το νησί για λογαριασμό της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Οι συριανοί άρχοντες κατάφεραν το σουλτάνο Μουράτ το β' την παραχώρηση μιας σειράς προνομίων, όπως χαμηλότερη φορολόγηση και θρησκευτική ελευθερία έτσι το νησί της Σύρου συνέχισε να αναπτύσσεται. Όταν το 1821 άρχισε η Ελληνική επανάσταση το νησί είχε 4.000 κατοίκους και οι περισσότεροι από αυτούς ζούσαν στην Άνω Σύρο.

Η καταστροφή όμως της Χίου το 1822, αλλά και οι διώξεις των Ελλήνων στη Σάμο, τη Σμύρνη, τις Κυδωνίες, τη Ρόδο, τα Ψαρά και την Κάσο προκάλεσαν ένα μαζικό προσφυγικό κύμα στη Σύρο. Οι πρόσφυγες βρήκαν στη Σύρο σχετική ασφάλεια λόγω των προνομίων που είχε παραχωρήσει η Πύλη στο νησί, μα και αλλά θετικά στοιχεία , όπως το μεγάλο, ασφαλές από τους ανέμους λιμάνι.

Σε μικρό χρονικό διάστημα στους πρόποδες της Άνω Σύρου ένα αστικό θαύμα δημιουργήθηκε. Μια πόλη γεμάτη ζωή και πλούσια κτίρια που το 1828 έφτασε να έχει 14.000 κατοίκους, η Ερμούπολη. Χρόνο με το χρόνο έγινε το μεγαλύτερο αστικό, βιομηχανικό και εμπορικό κέντρο της ελεύθερης Ελλάδας, φτάνοντας το 1850 τους 20.000 κατοίκους και το 1889 τους 22.000.

Οι κάτοικοι της Ερμούπολης, εύποροι και καλλιεργημένοι φρόντισαν να δώσουν στην πόλη τους μια πνευματική ακτινοβολία πρωτόγνωρη για τα δεδομένα της εποχής. Το 1833 εγκαινιάζεται το ιστορικό 1ο Γυμνάσιο Ερμούπολης με πρώτο γυμνασιάρχη το Νεόφυτο Βάμβα. Το θέατρο Απόλλων που μοιάζει με μικρογραφία της Σκάλας του Μιλάνου, λειτούργεί από το 1864 φιλοξενώντας δεκάδες παραστάσεις ελληνικών και ξένων θιάσων
κάθε χρόνο.

Την αρχή του 20ου αιώνα με την ραγδαία ανάπτυξη της Αθήνας πολλοί συριανοί βιομήχανοι, έμποροι και τραπεζίτες μετακομίζουν στην πρωτεύουσα. Η οικονομία του νησιού στηρίζεται στην μικρή αγροτική παραγωγή και στους μικρούς ταρσανάδες, ναυπηγεία που κυρίως ασχολούντουσαν με συντήρηση μικρών πλοίων και καϊκιών. Ώσπου έχουμε τη δημιουργία των ναυπηγείων της Σύρου με την επωνυμία "Νεώριο", με περισσότερους από χίλιους εργαζόμενους, συγκρατούν τη μείωση του πληθυσμού στο νησί.

δημαρχειο

Σήμερα εκτός από το ναυπηγείο η Ερμούπολη και όλο το νησί της Σύρου έχει μεγάλη τουριστική ανάπτυξη. Είναι ένας προορισμός κυρίως για άτομα υψηλού μορφωτικού και οικονομικού επιπέδου. Μοιάζει με ζωντανό μουσείο με τα νεοκλασικά δημόσια κτίρια κατασκευασμένα από σπουδαίους αρχιτέκτονες και τα εκατοντάδες αρχοντικά . Ανάμεσα στα νεοκλασικά και τα φουγάρα του Νεωρίου ο δήμος έχει παραχωρήσει τρία κτίρια, ένα πρώην χρωματουργείο, ένα σκαγοποιείο και ένα βυρσοδεψείο για τη στέγαση του βιομηχανικού μουσείου Ερμούπολης. Συντηρημένα μηχανήματα, χάρτες, πρωτότυπα αρχιτεκτονικά και πολεοδομικά σχέδια, ομοιώματα πλοίων, είναι μερικά από τα εκθέματα.

Στην Ερμούπολη λειτουργεί ένα από τα παλαιότερα αρχαιολογικά μουσεία της Ελλάδας. Ιδρύθηκε το 1834-35 και στεγάζεται σήμερα στο Δημοτικό Μέγαρο της Ερμούπολης, σημαντικό μνημείο, που σχεδιάστηκε από το γνωστό αρχιτέκτονα Ε. Τσίλλερ.

Ένα από τα πρώτα δημόσια κτίρια της Ελλάδας είναι αυτό που στεγάζει τη πινακοθήκη, είναι οι πρώην αποθήκες του τελωνείου σχέδιο του Ερλάχερ 1834.

Η Ερμούπολη διαθέτει μέχρι και καζίνο. Μα και σαν φυσικό τοπίο υπάρχουν μικροί παραθαλάσσιοι οικισμοί του νησιού όπως ο Γαλησσάς, ο Φοίνικας, η Ποσειδωνία, η Βάρη, το Κίνι που αξίζει να τα επισκεφτεί ο ταξιδιώτης.

Πληροφορίες για διαμονή και online κρατήσεις, λίστα όλων των ξενοδοχείων και δωματίων.

wikipedia

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αττικό ζωολογικό πάρκο, χάρτης - πρόσβαση, πληροφορίες και βίντεος

Το Αττικό πάρκο είναι ένα από τα μεγαλύτερα ψυχαγωγικά και εκπαιδευτικά πάρκα για παιδιά και ενήλικες στην Ευρώπη. Θα το βρείτε στη Θέση Υαλού στα Σπάτα, Λεωφορειακή Γραμμή 319 ( Από το Σταθμό Δουκίσσης Πλακεντίας). Χάρτη για το πως θα πάτε οδικώς με αυτοκίνητο δημοσιεύουμε παρακάτω.

Κάποτε στην Αθήνα οι μοναδικοί ζωολογικοί κήποι ήταν ο Εθνικός (Βασιλικός) Κήπος με ελάχιστα είδη και τό άλσος της Ν.Φιλαδέλφειας πού είχε δύο ψωραλέα λιοντάρια, καμήλες, ένα ζευγάρι λύκων και ένα αλεπούδων τα ζώα ήταν σε άθλια κατάσταση γιατί δεν τα φρόντιζε κανείς.


Το Μάιο του 2000 στα Σπάτα άρχισε να λειτουργεί το Αττικό ζωολογικό Πάρκο. Ένας μοντέρνος ζωολογικός κήπος 190 στρεμμάτων που ίδρυσε ο Zαν-Ζάκ Λεσουέρ.


Update 7/2013
Sunset Wednesdays


Μπορείτε να πάτε στις 18.30, όταν πέφτει ο ήλιος, από τις 24/7, καλοκαιρινή προσφορά μειωμένου εισιτηρίου τις Τετάρτες στο Αττικό Πάρκο: 11 ευρώ για όλους! Ξεκινήστε τη βόλτα σας από τους νεοαφιχθέντες και παιχνιδιάρηδες Μυρμηγκοφάγους, θαυμάστε τον Ακίντα -το …

Όταν πάγωσε ο Βόσπορος

Στις 24 Φεβρουαρίου 1954 οι άνθρωποι στην Κωνσταντινούπολη ξύπνησαν με μια έκπληξη. Κοιτάζοντας στο Βόσπορο είδαν ότι ήταν "σκεπασμένο" με κομμάτια πάγου και μίνι παγόβουνα:



Μάλιστα, υπήρξαν σημεία(όπως μεταξύ Rumeli Kavagi-Poyrazkoy--ένα από τα πιο στενά σημεία
του Βοσπόρου) όπου άνθρωποι "πέρασαν περπατώντας απέναντι".

Τι είχε συμβεί; Ο Δούναβης μετέφερε μεγάλα κομμάτια πάγου στην Μαύρη Θάλασσα. Μέρος αυτών πέρασε τα στενά του Βοσπόρου. Οι ακτές σε Büyükdere, Çengelköy και Kanlıca γέμισαν πάγο. Αυτή η κατάσταση μέσες άκρες συνεχίστηκε έως το Μάρτιο.

Η θερμοκρασία είχε πέσει στους -6 βαθμούς. Η θαλάσσια συγκοινωνία σταμάτησε. Κι ένα Σοβιετικό πλοίο που βυθίστηκε.

Δε λέω, παλιότερα ήταν πιο δυνατοί οι χειμώνες στην Πόλη. Αλλά το να περάσω περπατώντας το Βόσπορο ξεπερνά κάθε φαντασία...

Ορισμένοι θα έχουν ακούσει από παππούδες γιαγιάδες για τον χειμώνα του 1929 στην Κωνσταντινούπολη. Συγκεκριμένα αρχές Μαρτίου πάλι θεάθηκαν κομμάτια πάγου, πάγωσε ο Κεράτιος, και στα…

Το Νιχώρι στο Βόσπορο (Yenikoy), Κωνσταντινούπολη.

Θα ξεκινήσω με το ποίημα του Καβάφη.

 "Το Νιχώρι" - Καβάφης
Ξένε, σαν δης ένα χωριό όπου γελάει η φύσις,
κ’ εις κάθε πλάτανο κοντά που κρύπτεται
 μια κόρη ωραία σαν το τριαντάφυλλο
— εκεί να σταματήσης· έφθασες, ξένε, στο Νιχώρι.

Κι όταν το βράδυ έλθη, αν βγης έξω να περπατήσης και βρης εμπρός σου καρυδιές,
στον δρόμο μη προχώρει του ταξιδιού σου πια.
Aλλού ποιον τόπο θα ζητήσης καλύτερον απ’ το Νιχώρι.

Τέτοια δροσιά δεν έχουνε αλλού στον κόσμο οι βρύσεις,
των λόφων του την αρχοντιά αλλού δεν έχουν όρη·
και με της γης την μυρωδιά μονάχα θα μεθύσης,
ολίγο αν μείνης στο Νιχώρι.

Την πρασινάδα που θα δης εκεί να μην ελπίσης που σ’ άλλο μέρος θα την βρης.
Aπ’ το βουνό θεώρει τους κάμπους κάτω και ειπέ πώς να μην αγαπήσης
αυτό μας το μικρό Νιχώρι.

Πως αγαπώ υπερβολές, ω ξένε, μη νομίσης.
Υπάρχουν τόποι εύφοροι πολλοί και καρποφόροι.
Πλην έχουν κάτι χωριστό, και συ θα ομολογήσης,
καρποί και άνθη στο Νιχώρι.

Εάν στης Κουμαριώτισσας της Παναγίας θελήσ…