Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Άγνωστη Ελλάδα: Γέρακας Λακωνίας

 Ο Γέρακας (Ιέραξ), οι ντόπιοι αποκαλούν το χωριό Γεράκι και όλη τη περιοχή Ζάρακα, είναι ένα μικρό μεσαιωνικό χωριό χτισμένο πάνω σε ένα φυσικό λιμάνι περικυκλωμένο από απότομους λόφους όπου η θάλασσα διαχύνεται στο εσωτερικό της γης δημιουργώντας ένα μοναδικό φιορδ. Η λιμνοθάλασσα που βρίσκεται στο βάθος του, είναι ένα απ τα τελευταία καταφύγια ερωδιών και άλλων σπάνιων πτηνών.


,
Λιμάνι

Τρείς βασικοί Οικισμοί αποτελούν το Γέρακα είναι το Λιμάνι, το χωριό του Γέρακα και ο Αη–Γιάννης.
Ο μικρός οικισμός της Αριάννας ανήκει στο Γέρακα, παρά το ότι βρίσκεται 5χλμ. μακριά του, στο δρόμο προς Μονεμβάσια. Μια συστάδα από σπίτια χτισμένα με τοπική αρχιτεκτονική και περικυκλωμένα από φραγκοσυκιές, χαρουπιές, ελιές. από κάτω ο κατακάθαρος όρμος Κόχυλας, από όπου αναδύεται το απόκρημνο νησάκι Δασκαλιό (da scoglio), οχυρομένο απ τους Βενετούς, 
ενώ διακρίνονται και ερείπια κτηρίων, ίσως μοναστηριού. 

Πολύ κοντά στην Αριάννα, είναι το ξωκκλήσι του Ταξιάρχη, με τοιχογραφίες του 13ου     αιώνα. Στην Αριάννα στη σπηλιά του κύκλωπα έχει βρεθεί ένα πολύ μεγάλο κρανίο που βρίσκεται σε μουσείο στη Νέα Υόρκη.



     

Ιστορία:

Ζάρακας λεγόταν στην αρχαιότητα. Σύμφωνα με τον Παυσανία το διάσημο περιηγητή, η πόλη πήρε το όνομά της από τον Λακεδαιμόνιο ήρωα Zάρηκα φίλο του θεού Απόλλωνα, ιδρύθηκε μεταξύ 1300 και 1200 π.Χ. Ιερό του Ζάρακα μάλιστα υπήρχε στην Aττική.

O αρχαιολογικός χώρος του Zάρακα βρίσκεται στο νότιο άκρο μιας μικρής χερσονήσου που οριοθετεί από βορρά τον όρμο του Γέρακα, στις ανατολικές ακτές της Λακωνίας.

Kατά τον Πολύβιο ο βασιλιάς της Σπάρτης Λυκούργος, το 219 π.X. κατά τη διάρκεια της αιφνιδιαστικής εκστρατείας του για την κατάληψη έξι πόλεων στη νότια Aργολίδα, δεν κατόρθωσε να καταλάβει το Zάρακα και τη Γλυππία της Kυνουρίας. Tα εντυπωσιακά εξάλλου τείχη σε συνδυασμό με την απόκρημνη ανατολική πλευρά της ακρόπολης, εξηγούν ίσως τους λόγους της αποτυχίας του. 
 Σε ένα ύψωμα πάνω από το λιμάνι, σώζονται σε μεγάλο ύψος τα τείχη της αρχαίας πόλης και της ακρόπολης του Zάρακα. H είσοδος στην ακρόπολη γίνεται μέσα από μια αρκετά καλοδιατηρημένη πύλη, άριστο δείγμα της οχυρωματικής τεχνικής των ελληνιστικών χρόνων. Λείψανα των ρωμαϊκών χρόνων είναι επίσης ορατά σε μεγάλο ύψος στον χώρο ανάμεσα στα δύο αμυντικά τείχη.

Από ότι μου είχαν διηγηθεί ηλικιωμένοι κάτοικοι το πάνω χωριό, το Γεράκι ήταν το προτελευταίο προπύργιο των Βυζαντινών και το  πήραν οι Τούρκοι, αρκετά χρόνια μετά την υπόλοιπη Λακωνία, μόνο ο Μυστράς άντεξε 30 περίπου παραπάνω χρόνια ελεύθερος.

Είναι και υγρότοπος που προστατεύεται απ τη συνθήκη Νατούρα.



 Ο κεντρικός οικισμός του Γέρακα είναι ο μεγαλύτερος από τους  τρεις, εκεί θα αντικρίσετε όλο το χωρίο τακτοποιημένο κατά γειτονίες.  Σε κάθε οικογενειακό επώνυμο αντιστοιχεί χωριστή συνοικία. Κάτι που συνηθισμένο σε όλη τη Πελοπόννησο, έτσι έχουμε τα Λαυκαίικα, τα Κρητικαίικα, τα Ανδρομιδαίικα, τα Καραγαναίικα, τα Τζωρτζαίικα, τα Κουλουραίικα, τα Τσαβαλαίικα.


 Πρέπει να αναφέρουμε και της μυστηριώδεις και ενδιαφέρουσες σπηλιές της περιοχής, όπως τις δύο τεράστιες τρύπες «Αρκουδάκι» ανάμεσα Γέρακα και Λιμανιού, το θαλάσσιο άντρο με τους σπασμένους σταλακτίτες και σταλαγμίτες απέναντι από το μώλο του Λιμανιού και την περίφημη Τρύπα του Πανιπά.

Το μοναδικής ομορφιάς λιμάνι του χωριού, αποτελεί αγκυροβόλιο για ιστιοπλοϊκά και σκάφη, καθώς είναι προστατευμένο από τους ανέμους. Πληροφορίες για διαμονή στην επίσημη ιστοσελίδα του τόπου.


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αττικό ζωολογικό πάρκο, χάρτης - πρόσβαση, πληροφορίες και βίντεος

Το Αττικό πάρκο είναι ένα από τα μεγαλύτερα ψυχαγωγικά και εκπαιδευτικά πάρκα για παιδιά και ενήλικες στην Ευρώπη. Θα το βρείτε στη Θέση Υαλού στα Σπάτα, Λεωφορειακή Γραμμή 319 ( Από το Σταθμό Δουκίσσης Πλακεντίας). Χάρτη για το πως θα πάτε οδικώς με αυτοκίνητο δημοσιεύουμε παρακάτω.

Κάποτε στην Αθήνα οι μοναδικοί ζωολογικοί κήποι ήταν ο Εθνικός (Βασιλικός) Κήπος με ελάχιστα είδη και τό άλσος της Ν.Φιλαδέλφειας πού είχε δύο ψωραλέα λιοντάρια, καμήλες, ένα ζευγάρι λύκων και ένα αλεπούδων τα ζώα ήταν σε άθλια κατάσταση γιατί δεν τα φρόντιζε κανείς.


Το Μάιο του 2000 στα Σπάτα άρχισε να λειτουργεί το Αττικό ζωολογικό Πάρκο. Ένας μοντέρνος ζωολογικός κήπος 190 στρεμμάτων που ίδρυσε ο Zαν-Ζάκ Λεσουέρ.


Update 7/2013
Sunset Wednesdays


Μπορείτε να πάτε στις 18.30, όταν πέφτει ο ήλιος, από τις 24/7, καλοκαιρινή προσφορά μειωμένου εισιτηρίου τις Τετάρτες στο Αττικό Πάρκο: 11 ευρώ για όλους! Ξεκινήστε τη βόλτα σας από τους νεοαφιχθέντες και παιχνιδιάρηδες Μυρμηγκοφάγους, θαυμάστε τον Ακίντα -το …

Όταν πάγωσε ο Βόσπορος

Στις 24 Φεβρουαρίου 1954 οι άνθρωποι στην Κωνσταντινούπολη ξύπνησαν με μια έκπληξη. Κοιτάζοντας στο Βόσπορο είδαν ότι ήταν "σκεπασμένο" με κομμάτια πάγου και μίνι παγόβουνα:



Μάλιστα, υπήρξαν σημεία(όπως μεταξύ Rumeli Kavagi-Poyrazkoy--ένα από τα πιο στενά σημεία
του Βοσπόρου) όπου άνθρωποι "πέρασαν περπατώντας απέναντι".

Τι είχε συμβεί; Ο Δούναβης μετέφερε μεγάλα κομμάτια πάγου στην Μαύρη Θάλασσα. Μέρος αυτών πέρασε τα στενά του Βοσπόρου. Οι ακτές σε Büyükdere, Çengelköy και Kanlıca γέμισαν πάγο. Αυτή η κατάσταση μέσες άκρες συνεχίστηκε έως το Μάρτιο.

Η θερμοκρασία είχε πέσει στους -6 βαθμούς. Η θαλάσσια συγκοινωνία σταμάτησε. Κι ένα Σοβιετικό πλοίο που βυθίστηκε.

Δε λέω, παλιότερα ήταν πιο δυνατοί οι χειμώνες στην Πόλη. Αλλά το να περάσω περπατώντας το Βόσπορο ξεπερνά κάθε φαντασία...

Ορισμένοι θα έχουν ακούσει από παππούδες γιαγιάδες για τον χειμώνα του 1929 στην Κωνσταντινούπολη. Συγκεκριμένα αρχές Μαρτίου πάλι θεάθηκαν κομμάτια πάγου, πάγωσε ο Κεράτιος, και στα…

Το Νιχώρι στο Βόσπορο (Yenikoy), Κωνσταντινούπολη.

Θα ξεκινήσω με το ποίημα του Καβάφη.

 "Το Νιχώρι" - Καβάφης
Ξένε, σαν δης ένα χωριό όπου γελάει η φύσις,
κ’ εις κάθε πλάτανο κοντά που κρύπτεται
 μια κόρη ωραία σαν το τριαντάφυλλο
— εκεί να σταματήσης· έφθασες, ξένε, στο Νιχώρι.

Κι όταν το βράδυ έλθη, αν βγης έξω να περπατήσης και βρης εμπρός σου καρυδιές,
στον δρόμο μη προχώρει του ταξιδιού σου πια.
Aλλού ποιον τόπο θα ζητήσης καλύτερον απ’ το Νιχώρι.

Τέτοια δροσιά δεν έχουνε αλλού στον κόσμο οι βρύσεις,
των λόφων του την αρχοντιά αλλού δεν έχουν όρη·
και με της γης την μυρωδιά μονάχα θα μεθύσης,
ολίγο αν μείνης στο Νιχώρι.

Την πρασινάδα που θα δης εκεί να μην ελπίσης που σ’ άλλο μέρος θα την βρης.
Aπ’ το βουνό θεώρει τους κάμπους κάτω και ειπέ πώς να μην αγαπήσης
αυτό μας το μικρό Νιχώρι.

Πως αγαπώ υπερβολές, ω ξένε, μη νομίσης.
Υπάρχουν τόποι εύφοροι πολλοί και καρποφόροι.
Πλην έχουν κάτι χωριστό, και συ θα ομολογήσης,
καρποί και άνθη στο Νιχώρι.

Εάν στης Κουμαριώτισσας της Παναγίας θελήσ…