Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

100 χρόνια Βυζαντινό μουσείο.

Anne Marie Sophie de Marbois-Lebrun, είναι το πλήρες όνομα της γνωστής σε όλους μας Δούκισσας της Πλακεντίας, η οποία δώρισε εκτός άλλων τη χειμερινή της κατοικία, Β.Σοφίας 22, τη βίλλα των Ιλισίων, (δίπλα περνούσε ο ποταμός Ιλισσός) για τη δημιουργία του Βυζαντινού μουσείου.

Η δούκισσα ήταν Αμερικανίδα γεννημένη στη Φιλαδέλφια, θυγατέρα του Γάλλου διπλωμάτη  Φραγκίσκου Μπαρμπέ ντε Μαρμπουά και της Αμερικανίδας Ελίζαμπεθ Μουρ, κόρης του κυβερνήτη της Πενσιλβάνια και σύζυγος του Σαρλ Λεμπρέν, Δούκα της Πιατσέντζα (Πλακεντία). Η δράση της εστιάστηκε στην ενίσχυση του απελευθερωτικού αγώνα και η οικονομική και κοινωνική συνεισφορά κατά τα πρώτα χρόνια εδραίωσης του νεοελληνικού έθνους. Όσο ζούσε στο Παρίσι στο σπίτι της σύχναζαν οι Ντελαβίν,  Λαμαρτίνος και Βίκτωρας Ουγκώ.

Duchess of Plaisance
Duchess of Plaisance




Έζησε στο Ναύπλιο και μετά σε Αθήνα το χειμώνα και Πεντέλη το καλοκαίρι.  Πολλά  αρχιτεκτονικά αριστουργήματα  κοσμούν ακόμη και σήμερα γωνιές της ελληνικής γης. Πέθανε 69 ετών το 1854, και άφησε κληροδότημα στο Ελληνικό κράτος που το διαχειρίστηκε ο Γιώργος Σκουζές.

Ανέθεσε στον αρχιτέκτονα Κλεάνθη την οικοδόμηση του περιβόητου Καστέλου της Ροδοδάφνης, γνωστό ως "Πύργος της Πλακεντίας", καθώς και τρία σπίτια, τη Maisonette (Μεζονέτα), την Plaisance (Πλακεντία) και τον Tourelle (Πυργίσκο). Για την κατασκευή τους συνεργάστηκαν ο Χανς Κ. Χάνσεν και ο μηχανικός Α. Γεωργαντάς. Η Δούκισσα προχώρησε στην κατασκευή μαρμάρινης πεντάτοξης γέφυρας πάνω από ρεματιά της πεντελικής γης, κρηνών, δύο λατομείων μαρμάρου, ενός κοιτώνα για τους λατόμους, ενώ χρηματοδότησε και τη διάνοιξη δρόμων στην Πεντέλη.

Μετά το χαμό της πολυαγαπημένης της κόρης Ελίζας στη Βηρητό, κατά την περιοδεία της στην Μικρά Ασία και την Ανατολία και Λίβανο,  πληθώρα μαρτυριών και μυθοπλασίες, όπως ότι βαλσάμωσε τη κόρη της και τη διατηρούσε στο υπόγειο του πρώτου της σπιτιού, στη οδό Πειραιώς το οποίο κάηκε στ πυρκαϊά,  άρχισαν να περιβάλλουν την εκκεντρική της προσωπικότητα, καθιστώντας την παρουσία της στην Πεντέλη κατά την εποχή της δράσης των ληστών, μυστηριώδη και αινιγματική. Έχει ταφεί σε αρχαιοπρεπή τάφο σε σχήμα ναΐσκου, σε σχέδια του Σταμάτη Κλεάνθη, σε μικρή απόσταση από το μοναστήρι της Πεντέλης.

Χθες 25/6/2014 στις 9 το βράδυ έγινε μια δραματοποιημένη συναυλία για την επέτειο των 100 χρόνων από την ίδρυση του μουσείου.  Με τίτλο "από τον μύθο στην πραγματικότητα". 
Η Μάγδα Μαυρογιάννη (επεξεργασία κειμένου-αφήγηση), η Κατερίνα Ρούσσου (μεσόφωνος) και ο Απόστολος Παληός στο πιάνο, συνδύασαν με το καλύτερο τρόπο το  λόγο με τη μουσική. 



Παρουσίασαν τη ζωή της Δούκισσας της Πλακεντίας της πολυσυζητημένης αυτής προσωπικότητας της ελληνικής κοινωνίας των πρώτων μετα-επαναστατικών χρόνων. Η ιστορία της ιδιόμορφης αυτής γυναίκας κινείται μέχρι και σήμερα ανάμεσα στον μύθο και στην πραγματικότητα.

Πόσοι άραγε ξέρετε πως και τότε το Ελληνικό κράτος χρεοκόπησε, τότε αυτή η γυναίκα δώρησε όλα τα κοσμήματα της (και ήταν πολλά και πανάκριβα) προτρέποντας όλες τις ευκατάστατες Ελληνίδες να κάνουν το ίδιο !

 Και δυο κυριακάτικες εκπαιδευτικές δράσεις του Βυζαντινού και χριστιανικού μουσείου. 29/6/2014 και 6/7/2014.





Βυζαντινό Μουσείο: Κυριακάτικες δράσεις
Κυριακάτικες δράσεις
(κλικ στη φωτο και μετά κοντρόλ και ροδάκι  του μάους για να μεγαλώσει )


Η ΙΣΤΟΣΕΛΊΔΑ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αττικό ζωολογικό πάρκο, χάρτης - πρόσβαση, πληροφορίες και βίντεος

Το Αττικό πάρκο είναι ένα από τα μεγαλύτερα ψυχαγωγικά και εκπαιδευτικά πάρκα για παιδιά και ενήλικες στην Ευρώπη. Θα το βρείτε στη Θέση Υαλού στα Σπάτα, Λεωφορειακή Γραμμή 319 ( Από το Σταθμό Δουκίσσης Πλακεντίας). Χάρτη για το πως θα πάτε οδικώς με αυτοκίνητο δημοσιεύουμε παρακάτω.

Κάποτε στην Αθήνα οι μοναδικοί ζωολογικοί κήποι ήταν ο Εθνικός (Βασιλικός) Κήπος με ελάχιστα είδη και τό άλσος της Ν.Φιλαδέλφειας πού είχε δύο ψωραλέα λιοντάρια, καμήλες, ένα ζευγάρι λύκων και ένα αλεπούδων τα ζώα ήταν σε άθλια κατάσταση γιατί δεν τα φρόντιζε κανείς.


Το Μάιο του 2000 στα Σπάτα άρχισε να λειτουργεί το Αττικό ζωολογικό Πάρκο. Ένας μοντέρνος ζωολογικός κήπος 190 στρεμμάτων που ίδρυσε ο Zαν-Ζάκ Λεσουέρ.


Update 7/2013
Sunset Wednesdays


Μπορείτε να πάτε στις 18.30, όταν πέφτει ο ήλιος, από τις 24/7, καλοκαιρινή προσφορά μειωμένου εισιτηρίου τις Τετάρτες στο Αττικό Πάρκο: 11 ευρώ για όλους! Ξεκινήστε τη βόλτα σας από τους νεοαφιχθέντες και παιχνιδιάρηδες Μυρμηγκοφάγους, θαυμάστε τον Ακίντα -το …

Όταν πάγωσε ο Βόσπορος

Στις 24 Φεβρουαρίου 1954 οι άνθρωποι στην Κωνσταντινούπολη ξύπνησαν με μια έκπληξη. Κοιτάζοντας στο Βόσπορο είδαν ότι ήταν "σκεπασμένο" με κομμάτια πάγου και μίνι παγόβουνα:



Μάλιστα, υπήρξαν σημεία(όπως μεταξύ Rumeli Kavagi-Poyrazkoy--ένα από τα πιο στενά σημεία
του Βοσπόρου) όπου άνθρωποι "πέρασαν περπατώντας απέναντι".

Τι είχε συμβεί; Ο Δούναβης μετέφερε μεγάλα κομμάτια πάγου στην Μαύρη Θάλασσα. Μέρος αυτών πέρασε τα στενά του Βοσπόρου. Οι ακτές σε Büyükdere, Çengelköy και Kanlıca γέμισαν πάγο. Αυτή η κατάσταση μέσες άκρες συνεχίστηκε έως το Μάρτιο.

Η θερμοκρασία είχε πέσει στους -6 βαθμούς. Η θαλάσσια συγκοινωνία σταμάτησε. Κι ένα Σοβιετικό πλοίο που βυθίστηκε.

Δε λέω, παλιότερα ήταν πιο δυνατοί οι χειμώνες στην Πόλη. Αλλά το να περάσω περπατώντας το Βόσπορο ξεπερνά κάθε φαντασία...

Ορισμένοι θα έχουν ακούσει από παππούδες γιαγιάδες για τον χειμώνα του 1929 στην Κωνσταντινούπολη. Συγκεκριμένα αρχές Μαρτίου πάλι θεάθηκαν κομμάτια πάγου, πάγωσε ο Κεράτιος, και στα…

Το Νιχώρι στο Βόσπορο (Yenikoy), Κωνσταντινούπολη.

Θα ξεκινήσω με το ποίημα του Καβάφη.

 "Το Νιχώρι" - Καβάφης
Ξένε, σαν δης ένα χωριό όπου γελάει η φύσις,
κ’ εις κάθε πλάτανο κοντά που κρύπτεται
 μια κόρη ωραία σαν το τριαντάφυλλο
— εκεί να σταματήσης· έφθασες, ξένε, στο Νιχώρι.

Κι όταν το βράδυ έλθη, αν βγης έξω να περπατήσης και βρης εμπρός σου καρυδιές,
στον δρόμο μη προχώρει του ταξιδιού σου πια.
Aλλού ποιον τόπο θα ζητήσης καλύτερον απ’ το Νιχώρι.

Τέτοια δροσιά δεν έχουνε αλλού στον κόσμο οι βρύσεις,
των λόφων του την αρχοντιά αλλού δεν έχουν όρη·
και με της γης την μυρωδιά μονάχα θα μεθύσης,
ολίγο αν μείνης στο Νιχώρι.

Την πρασινάδα που θα δης εκεί να μην ελπίσης που σ’ άλλο μέρος θα την βρης.
Aπ’ το βουνό θεώρει τους κάμπους κάτω και ειπέ πώς να μην αγαπήσης
αυτό μας το μικρό Νιχώρι.

Πως αγαπώ υπερβολές, ω ξένε, μη νομίσης.
Υπάρχουν τόποι εύφοροι πολλοί και καρποφόροι.
Πλην έχουν κάτι χωριστό, και συ θα ομολογήσης,
καρποί και άνθη στο Νιχώρι.

Εάν στης Κουμαριώτισσας της Παναγίας θελήσ…