Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η πανίδα της Ελλάδας απο την αρχαιότητα ως τις μέρες μας


Update 2013.

Το φυσικό περιβάλλον της Ελλάδας προκάλεσε το ενδιαφέρον του ανθρώπου από την αρχαιότητα. Οι περισσότεροι αρχαίοι συγγραφείς έχουν αναφορές στην στην Ελληνική φύση. Για παράδειγμα ο Όμηρος μιλάει για μεγάλης χρονικής διάρκειας πυρκαϊές και γιά αγριοκάτσικα που έβοσκαν σε μεγάλους αριθμούς στα ελληνικά δάση.

Τα περισσότερα είδη άγριας ζωής εξαφανίστηκαν στην αρχή του 20ου αιώνα.

Το μεγαλύτερο ζώο στην Ελληνική ύπαιθρο μετά την αρκούδα ήταν ο Λύγκας (δεξιά φώτο) είχε εκλείψει, μα πρόσφατα ανακαλύφθηκαν ίχνη από ζώα που κατέβηκαν από Αλβανία ή τα Σκόπια.  Μόνο μερικά τσακάλια (αριστερή φώτο) έχουν μείνει.

Η καφετιά αρκούδα υπάρχει σε πολύ μικρο αριθμό στη Ροδόπη και στην Πίνδο επειδή προστατεύεται. Πρόσφατα εθεάθη μία στον Όλυμπο και έγινε είδηση στη τηλεόραση.

Θυμάμαι, όταν στο δημοτικό σχολείο μας είχαν πάει κάποτε εκδρομή στη μονή Καισαριανής μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση ένα σήμα με το σκίτσο μιας αρκούδας που υπήρχε στην αρχή του δάσους για να προειδοποιεί τους επισκέπτες για την ύπαρξη αγρίων ζώων.

Λύκοι έχουν μείνει πολύ λίγοι και αν δεν αποζημίωναν τους βοσκούς για τα ζώα που χάνουν απο αυτούς δεν θα είχε μείνει κανένας.

Αγριογούρουνα υπάρχουν σε αρκετές περιοχές της χώρας αλλά δυστυχώς επιτρέπετε το κυνήγι τους.

Κάποιες αγριόγατες υπάρχουν σε Πίνδο και Ροδόπη  μα είναι τόσο λίγες που ελάχιστοι τις έχουν δει.

Ελάφια υπάρχουν στην Πάρνηθα γύρω στα 400 και μια πολύ μικρότερη ομάδα στη Ροδόπη.

Τα ζαρκάδια κοντεύουν να εξαφανιστούν.

Στην Πάρνηθα υπάρχει ένα κοπάδι από Κρητικά αγριοκάτσικα "κρι-κρι" που τα είχαν εισάγει το 1961.

Υπάρχουν και πολλά ενδημικά είδη αγριοκάτσικων στα μικρά νησιά του Αιγαίου, με πιο διάσημο αυτό της Γιούρας που το προστατεύουν μαζί με τις φώκιες του νησιού.

Κοπάδια αγρίων αλόγων στη Ροδόπη τη Ζάκυνθο και αλλού έχουν δημιουργηθεί από οικόσιτα ζώα που αφέθηκαν ελεύθερα την εποχή των Βαλκανικών πολέμων και της ανταλλαγής πληθυσμών.

Μικρότερα ζώα όπως λαγούς, αλεπούδες, κουνάβια, ασβούς, σκαντζόχοιρους και χελώνες μπορούμε ακόμα να συναντήσουμε στην Ελληνική ύπαιθρο. Η μόλυνση όμως καραδοκεί.

350 είδη πτηνών ζουν η περνάνε από την Ελλάδα κατα την περίοδο της αποδημίας τους.
Πολλά απο αυτά είναι αρπακτικά κυρίως αετοί και γεράκια(Ασπροπάρης, χρυσαετός, σπιζαετός, πετρίτης κτλ) μπούφοι και κουκουβάγιες. Να μην ξεχνάμε και το γύπα που είναι το μεγαλύτερο αρπακτικό κοντεύει να εξαφανιστεί ένα κοπάδι που έχει επιζήσει στη Δαδιά το ταΐζουν οι δασοφύλακες γιατί τα ζώα που έτρωγε δεν υπάρχουν πλέον.

Αλλα πτηνά όπως κοτσύφια, γερακότσιχλες, κίσσες, πετροχελίδονα, κοράκια, σπίνοι, πετροπέρδικες(κινδυνεύουν άμεσα από εξαφάνιση), φάσσες, δρυοκολάπτες και άλλα, υπάρχουν στα περισότερα βουνά και δάση.

Στα ελάχιστα ποτάμια που είναι καθαρά υπάρχουν μερικές βίδρες και μικρές υδρόβιες χελώνες. Συναντάμε και αρκετά είδη ψαριών του γλυκού νερού.

Είναι και τα ερπετά που είναι παρεξηγημένα απο τους περισσότερους κυρίως τα φίδια.

Ο Αριστοτέλης 2300 χρόνια πριν κατέγραψε περίπου 600 είδη ζώων στο έργο του "περί τα ζώα ιστορίαι"

Πολλές φορές αναφέρονται λιοντάρια "λιοντάρι της Νεμέας" κτλ σε διάφορα κείμενα.

Έχουν βρεθεί επίσης οστά από ρινόκερους ιπποπόταμους ακόμα και ελέφαντες.
Διεθνώς γνωστοί είναι οι ελέφαντες νάνοι των Δωδεκανήσων "για άλλους μαμούθ νάνοι".


Ο περιηγητής του 2ου μ.Χ. Παυσανίας, στα Λακωνικά γράφει: «Υπεράνω των Βρυσεών υψώνεται η κορυφή του Ταϋγέτου η καλουμένη Ταλετόν. Αυτήν καλούν ιερή του Ήλιου, όπου θυσιάζουν στον Ήλιο. Όχι μακριά του Ταλετού είναι ο καλούμενος Ευόρας όπου τρέφονται και άλλα θηρία και προ πάντων άγριες κατσίκες. Και γενικά όλος ο Ταΰγετος έχει κυνήγι των κατσικιών τούτων και αγριογούρουνων και προ πάντων ελαφιών και άρκτων. Το μεταξύ του Ταλετού και Ευόρα ονομάζουν Θήρας».

Καλά θα κάνουμε να προσέξουμε ότι έχει απομείνει από αυτό το φυσικό πλούτο γιατί αλλιώς τα παιδιά μας θα τα διαβάζουν αυτά μόνο στα βιβλία ιστορίας και μόνο φωτογραφίες θα έχουν απομείνει.


Δείτε και ένα σχετικό video .

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αττικό ζωολογικό πάρκο, χάρτης - πρόσβαση, πληροφορίες και βίντεος

Το Αττικό πάρκο είναι ένα από τα μεγαλύτερα ψυχαγωγικά και εκπαιδευτικά πάρκα για παιδιά και ενήλικες στην Ευρώπη. Θα το βρείτε στη Θέση Υαλού στα Σπάτα, Λεωφορειακή Γραμμή 319 ( Από το Σταθμό Δουκίσσης Πλακεντίας). Χάρτη για το πως θα πάτε οδικώς με αυτοκίνητο δημοσιεύουμε παρακάτω.

Κάποτε στην Αθήνα οι μοναδικοί ζωολογικοί κήποι ήταν ο Εθνικός (Βασιλικός) Κήπος με ελάχιστα είδη και τό άλσος της Ν.Φιλαδέλφειας πού είχε δύο ψωραλέα λιοντάρια, καμήλες, ένα ζευγάρι λύκων και ένα αλεπούδων τα ζώα ήταν σε άθλια κατάσταση γιατί δεν τα φρόντιζε κανείς.


Το Μάιο του 2000 στα Σπάτα άρχισε να λειτουργεί το Αττικό ζωολογικό Πάρκο. Ένας μοντέρνος ζωολογικός κήπος 190 στρεμμάτων που ίδρυσε ο Zαν-Ζάκ Λεσουέρ.


Update 7/2013
Sunset Wednesdays


Μπορείτε να πάτε στις 18.30, όταν πέφτει ο ήλιος, από τις 24/7, καλοκαιρινή προσφορά μειωμένου εισιτηρίου τις Τετάρτες στο Αττικό Πάρκο: 11 ευρώ για όλους! Ξεκινήστε τη βόλτα σας από τους νεοαφιχθέντες και παιχνιδιάρηδες Μυρμηγκοφάγους, θαυμάστε τον Ακίντα -το …

Όταν πάγωσε ο Βόσπορος

Στις 24 Φεβρουαρίου 1954 οι άνθρωποι στην Κωνσταντινούπολη ξύπνησαν με μια έκπληξη. Κοιτάζοντας στο Βόσπορο είδαν ότι ήταν "σκεπασμένο" με κομμάτια πάγου και μίνι παγόβουνα:



Μάλιστα, υπήρξαν σημεία(όπως μεταξύ Rumeli Kavagi-Poyrazkoy--ένα από τα πιο στενά σημεία
του Βοσπόρου) όπου άνθρωποι "πέρασαν περπατώντας απέναντι".

Τι είχε συμβεί; Ο Δούναβης μετέφερε μεγάλα κομμάτια πάγου στην Μαύρη Θάλασσα. Μέρος αυτών πέρασε τα στενά του Βοσπόρου. Οι ακτές σε Büyükdere, Çengelköy και Kanlıca γέμισαν πάγο. Αυτή η κατάσταση μέσες άκρες συνεχίστηκε έως το Μάρτιο.

Η θερμοκρασία είχε πέσει στους -6 βαθμούς. Η θαλάσσια συγκοινωνία σταμάτησε. Κι ένα Σοβιετικό πλοίο που βυθίστηκε.

Δε λέω, παλιότερα ήταν πιο δυνατοί οι χειμώνες στην Πόλη. Αλλά το να περάσω περπατώντας το Βόσπορο ξεπερνά κάθε φαντασία...

Ορισμένοι θα έχουν ακούσει από παππούδες γιαγιάδες για τον χειμώνα του 1929 στην Κωνσταντινούπολη. Συγκεκριμένα αρχές Μαρτίου πάλι θεάθηκαν κομμάτια πάγου, πάγωσε ο Κεράτιος, και στα…

Το Νιχώρι στο Βόσπορο (Yenikoy), Κωνσταντινούπολη.

Θα ξεκινήσω με το ποίημα του Καβάφη.

 "Το Νιχώρι" - Καβάφης
Ξένε, σαν δης ένα χωριό όπου γελάει η φύσις,
κ’ εις κάθε πλάτανο κοντά που κρύπτεται
 μια κόρη ωραία σαν το τριαντάφυλλο
— εκεί να σταματήσης· έφθασες, ξένε, στο Νιχώρι.

Κι όταν το βράδυ έλθη, αν βγης έξω να περπατήσης και βρης εμπρός σου καρυδιές,
στον δρόμο μη προχώρει του ταξιδιού σου πια.
Aλλού ποιον τόπο θα ζητήσης καλύτερον απ’ το Νιχώρι.

Τέτοια δροσιά δεν έχουνε αλλού στον κόσμο οι βρύσεις,
των λόφων του την αρχοντιά αλλού δεν έχουν όρη·
και με της γης την μυρωδιά μονάχα θα μεθύσης,
ολίγο αν μείνης στο Νιχώρι.

Την πρασινάδα που θα δης εκεί να μην ελπίσης που σ’ άλλο μέρος θα την βρης.
Aπ’ το βουνό θεώρει τους κάμπους κάτω και ειπέ πώς να μην αγαπήσης
αυτό μας το μικρό Νιχώρι.

Πως αγαπώ υπερβολές, ω ξένε, μη νομίσης.
Υπάρχουν τόποι εύφοροι πολλοί και καρποφόροι.
Πλην έχουν κάτι χωριστό, και συ θα ομολογήσης,
καρποί και άνθη στο Νιχώρι.

Εάν στης Κουμαριώτισσας της Παναγίας θελήσ…