Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το Δημοτικό Χάλκης "Κέντρο Ερευνών Ήχου"

Δημοτική Αστική Σχολή, Χάλκη.
Το κτίριο της Ελληνικής Δημοτικής Αστικής Σχολής στην Χάλκη Πριγκιποννήσων στην Κωνσταντινούπολη μεταμορφώνεται σε ερευνητικό κέντρο για τη μουσική και τον ήχο. Το Διεθνές Κέντρο Ήχου Χάλκης(Heybeliada International Sound Center) όπως θα ονομάζεται.

Το κτίριο που είναι ιδιοκτησία του Βακουφιού της Ρωμαίικης Ορθόδοξης Εκκλησίας του Αγίου Νικολάου Χάλκης είναι χτισμένο στην άκρη του οικισμού στη βάση του λόφου της Ιεράς Θεολογικής Σχολής Χάλκης. Είναι ένα μνημείο μεγάλης σημασίας στην ιστορία της Ελληνικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης.

Το 1972 το μεικτό αυτό Δημοτικό σχολείο έκλεισε λόγω έλλειψης Ελλήνων μαθητών στη Χάλκη και παραμένει κλειστό μέχρι και σήμερα.

Το νέο «Διεθνές Κέντρο Ήχου Χάλκης» στοχεύει στη δημιουργία ενός κέντρου έρευνας, εκπαίδευσης και καλλιτεχνικής παραγωγής για τους πολιτισμούς της Ανατολικής Μεσογείου.

Το 2007, η Ελληνική Μη Κυβερνητική Οργάνωση "Βόσπορος Πολιτιστική Συνεργία" είχε υποβάλει το πρόγραμμα(της ανακαίνισης της Δημοτικής Αστικής Σχολής Χάλκης και δημιουργίας του Κέντρου) για χρηματοδότηση στην Υπηρεσία Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδας. Για την υλοποίησή του η Ελληνική ΜΚΟ συνεργάζεται με την Τουρκική ΜΚΟ Heybeliada İlm-i Musiki Derneği (Εταιρία Χάλκης για την Επιστήμη της Μουσικής).

Όπως διαβάζουμε σήμερα(Turkish), τέλη Σεπτεμβρίου θα έχουν ολοκληρωθεί οι εργασίες ανακαίνισης. Όταν τεθεί σε λειτουργία, το Κέντρο Ερευνών Ήχου Χάλκης αναμένεται να φιλοξενεί επίσης διάφορους καλλιτέχνες από Ελλάδα, Τουρκία και τον υπόλοιπο κόσμο για έρευνα και συναυλίες.

Μπορείτε να διαβάσετε ένα πολύ ωραίο έντυπο στα Ελληνικά(pdf) Διεθνές Κέντρο Ήχου Χάλκης - Συνοπτική Έκθεση Έργου, Φεβρουάριος 2009

Διαβάστε επίσης: Χάλκη Πριγκιποννήσων

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αττικό ζωολογικό πάρκο, χάρτης - πρόσβαση, πληροφορίες και βίντεος

Το Αττικό πάρκο είναι ένα από τα μεγαλύτερα ψυχαγωγικά και εκπαιδευτικά πάρκα για παιδιά και ενήλικες στην Ευρώπη. Θα το βρείτε στη Θέση Υαλού στα Σπάτα, Λεωφορειακή Γραμμή 319 ( Από το Σταθμό Δουκίσσης Πλακεντίας). Χάρτη για το πως θα πάτε οδικώς με αυτοκίνητο δημοσιεύουμε παρακάτω.

Κάποτε στην Αθήνα οι μοναδικοί ζωολογικοί κήποι ήταν ο Εθνικός (Βασιλικός) Κήπος με ελάχιστα είδη και τό άλσος της Ν.Φιλαδέλφειας πού είχε δύο ψωραλέα λιοντάρια, καμήλες, ένα ζευγάρι λύκων και ένα αλεπούδων τα ζώα ήταν σε άθλια κατάσταση γιατί δεν τα φρόντιζε κανείς.


Το Μάιο του 2000 στα Σπάτα άρχισε να λειτουργεί το Αττικό ζωολογικό Πάρκο. Ένας μοντέρνος ζωολογικός κήπος 190 στρεμμάτων που ίδρυσε ο Zαν-Ζάκ Λεσουέρ.


Update 7/2013
Sunset Wednesdays


Μπορείτε να πάτε στις 18.30, όταν πέφτει ο ήλιος, από τις 24/7, καλοκαιρινή προσφορά μειωμένου εισιτηρίου τις Τετάρτες στο Αττικό Πάρκο: 11 ευρώ για όλους! Ξεκινήστε τη βόλτα σας από τους νεοαφιχθέντες και παιχνιδιάρηδες Μυρμηγκοφάγους, θαυμάστε τον Ακίντα -το …

Όταν πάγωσε ο Βόσπορος

Στις 24 Φεβρουαρίου 1954 οι άνθρωποι στην Κωνσταντινούπολη ξύπνησαν με μια έκπληξη. Κοιτάζοντας στο Βόσπορο είδαν ότι ήταν "σκεπασμένο" με κομμάτια πάγου και μίνι παγόβουνα:



Μάλιστα, υπήρξαν σημεία(όπως μεταξύ Rumeli Kavagi-Poyrazkoy--ένα από τα πιο στενά σημεία
του Βοσπόρου) όπου άνθρωποι "πέρασαν περπατώντας απέναντι".

Τι είχε συμβεί; Ο Δούναβης μετέφερε μεγάλα κομμάτια πάγου στην Μαύρη Θάλασσα. Μέρος αυτών πέρασε τα στενά του Βοσπόρου. Οι ακτές σε Büyükdere, Çengelköy και Kanlıca γέμισαν πάγο. Αυτή η κατάσταση μέσες άκρες συνεχίστηκε έως το Μάρτιο.

Η θερμοκρασία είχε πέσει στους -6 βαθμούς. Η θαλάσσια συγκοινωνία σταμάτησε. Κι ένα Σοβιετικό πλοίο που βυθίστηκε.

Δε λέω, παλιότερα ήταν πιο δυνατοί οι χειμώνες στην Πόλη. Αλλά το να περάσω περπατώντας το Βόσπορο ξεπερνά κάθε φαντασία...

Ορισμένοι θα έχουν ακούσει από παππούδες γιαγιάδες για τον χειμώνα του 1929 στην Κωνσταντινούπολη. Συγκεκριμένα αρχές Μαρτίου πάλι θεάθηκαν κομμάτια πάγου, πάγωσε ο Κεράτιος, και στα…

Το Νιχώρι στο Βόσπορο (Yenikoy), Κωνσταντινούπολη.

Θα ξεκινήσω με το ποίημα του Καβάφη.

 "Το Νιχώρι" - Καβάφης
Ξένε, σαν δης ένα χωριό όπου γελάει η φύσις,
κ’ εις κάθε πλάτανο κοντά που κρύπτεται
 μια κόρη ωραία σαν το τριαντάφυλλο
— εκεί να σταματήσης· έφθασες, ξένε, στο Νιχώρι.

Κι όταν το βράδυ έλθη, αν βγης έξω να περπατήσης και βρης εμπρός σου καρυδιές,
στον δρόμο μη προχώρει του ταξιδιού σου πια.
Aλλού ποιον τόπο θα ζητήσης καλύτερον απ’ το Νιχώρι.

Τέτοια δροσιά δεν έχουνε αλλού στον κόσμο οι βρύσεις,
των λόφων του την αρχοντιά αλλού δεν έχουν όρη·
και με της γης την μυρωδιά μονάχα θα μεθύσης,
ολίγο αν μείνης στο Νιχώρι.

Την πρασινάδα που θα δης εκεί να μην ελπίσης που σ’ άλλο μέρος θα την βρης.
Aπ’ το βουνό θεώρει τους κάμπους κάτω και ειπέ πώς να μην αγαπήσης
αυτό μας το μικρό Νιχώρι.

Πως αγαπώ υπερβολές, ω ξένε, μη νομίσης.
Υπάρχουν τόποι εύφοροι πολλοί και καρποφόροι.
Πλην έχουν κάτι χωριστό, και συ θα ομολογήσης,
καρποί και άνθη στο Νιχώρι.

Εάν στης Κουμαριώτισσας της Παναγίας θελήσ…