Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Στις Μέτρες της Ανατολικής Θράκης (Τσαταλτζάς)

Στην Ανατολική Θράκη, 65 χιλιόμετρα από την Κωνσταντινούπολη βρίσκονται οι Μέτρες (Τσατάλτζα -Çatalca). Το αρχαίο όνομα της πόλης ήταν Εργίσκη και ιδρυτής της ήταν, σύμφωνα με τη μυθολογία, ο Έργισκος γιος του Ποσειδώνα. Μια άλλη παράδοση υποστηρίζει ότι κατά τους βυζαντινούς χρόνους ο στρατηγός Μέτρωνας σκοτώθηκε σε κάποια μάχη για να τη σώσει από τους εχθρούς της. Έτσι η Εργίσκη μετονομάστηκε σε Μέτρες.

Από εκεί περνούσε το  Αναστασιανό τείχος μήκους 93 χιλιομέτρων το οποίο ξεκινούσε από τον Εύξεινο Πόντο και κατέληγε στη Σηλυβρία (Silivri). Τον 17ο αιώνα η πόλη γνώρισε τη χρυσή εποχή της όταν ο Φερχάτ πασάς τη στόλισε με παλάτια, ένα τεκέ, ένα χαμάμ και ένα παζάρι που το ονόμασε Çatalburgaz.

Τα Αναστασιανά
 τείχη




Στους Βαλκανικούς πολέμους έγιναν αρκετές μάχες στη περιοχή,  Στις 30 Οκτωβρίου 1918 υπογράφηκε η ανακωχή του Μούδρου, σύμφωνα με τους όρους της οποίας διασυμμαχικά τάγματα ανέλαβαν τη φύλαξη της σιδηροδρομκής γραμμής Κων/πολης-Σόφιας. Ένα ελληνικό τάγμα εγκαταστάθηκε στις Μέτρες την 1η Ιανουαρίου του 1919 και παρέμεινε εκεί για ένα χρόνο. Με τη συνθήκη των Σεβρών [10 Αυγούστου 1920] οι Μέτρες έμειναν στην κυριαρχία της Τουρκίας.

Πριν από το 1878 μόνο Έλληνες κατοικούσαν τη μικρή αυτή πόλη, οι περισσότεροι  ήταν ελεύθεροι επαγγελματίες (τσαγκάρηδες, μαραγκοί, ραφτάδες, σιδεράδες, μπακάληδες, καφετζήδες  κλπ. ) και εξυπηρετούσαν τις ανάγκες της κωμόπολης και των γύρω χωριών, υπήρχαν και αρκετοί αγρότες. 

Τα σπίτια ήταν ξύλινα όπως και στη Κωνσταντινούπολη.


Στις Μέτρες γινόταν μεγάλο πανηγύρι τη Δευτέρα του Αποστόλου Θωμά οπότε γιορταζόταν η τοπική γιορτή της Παναγίας Ρευματοκρατούσας, της οποίας το αγίασμα βρισκόταν πολύ κοντά στη κωμόπολη μέσα σ΄ ένα μικρό σπήλαιο ανάμεσα σε δυο βουνά.

Το έθιμο του Εβραίου (Οβριού όπως τον έλεγαν)  λάμβανε χώρα κάθε χρόνο τη Μεγάλη Εβδομάδα και συνίστατο στο κάψιμο ενός ομοιώματος του Ιούδα  κρεμασμένου επάνω σε ξύλινο στύλο, ανάμνηση του θανάτου του Ιούδα. Τώρα το έθιμο τιμούν οι απόγονοι των Μετρινών (και των γύρω χωριών όπως το Τσακήλι, το Νιχώρι, το Αλμπασάν, και κοντά στη λιμνοθάλασσα του Μπουγιούκ Τσεκμετζέ (Büyükçekmece), τα Άθυρα και η Καλλικράτεια), στο Παλαίφυτο Γιαννιτσών και τη Νέα Καλλικράτεια Χαλκιδικής.

Η πιο γνωστή και δραστήρια οικογένεια της περιοχής είναι η οικογένεια Χουρμουζιάδη απόγονοι του Χουρμούζη Χουρμουζιάδη ιερέα που εγκαταστάθηκε εκεί το 1820 ερχόμενος από τη Καππαδοκία. Εδώ θα βρείτε πληροφορίες για το Τσαταλτζά και την οικογένεια Χουρμουζιάδη.

Χάρτης του Τσαταλτζά (Catalca)
 

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αττικό ζωολογικό πάρκο, χάρτης - πρόσβαση, πληροφορίες και βίντεος

Το Αττικό πάρκο είναι ένα από τα μεγαλύτερα ψυχαγωγικά και εκπαιδευτικά πάρκα για παιδιά και ενήλικες στην Ευρώπη. Θα το βρείτε στη Θέση Υαλού στα Σπάτα, Λεωφορειακή Γραμμή 319 ( Από το Σταθμό Δουκίσσης Πλακεντίας). Χάρτη για το πως θα πάτε οδικώς με αυτοκίνητο δημοσιεύουμε παρακάτω.

Κάποτε στην Αθήνα οι μοναδικοί ζωολογικοί κήποι ήταν ο Εθνικός (Βασιλικός) Κήπος με ελάχιστα είδη και τό άλσος της Ν.Φιλαδέλφειας πού είχε δύο ψωραλέα λιοντάρια, καμήλες, ένα ζευγάρι λύκων και ένα αλεπούδων τα ζώα ήταν σε άθλια κατάσταση γιατί δεν τα φρόντιζε κανείς.


Το Μάιο του 2000 στα Σπάτα άρχισε να λειτουργεί το Αττικό ζωολογικό Πάρκο. Ένας μοντέρνος ζωολογικός κήπος 190 στρεμμάτων που ίδρυσε ο Zαν-Ζάκ Λεσουέρ.


Update 7/2013
Sunset Wednesdays


Μπορείτε να πάτε στις 18.30, όταν πέφτει ο ήλιος, από τις 24/7, καλοκαιρινή προσφορά μειωμένου εισιτηρίου τις Τετάρτες στο Αττικό Πάρκο: 11 ευρώ για όλους! Ξεκινήστε τη βόλτα σας από τους νεοαφιχθέντες και παιχνιδιάρηδες Μυρμηγκοφάγους, θαυμάστε τον Ακίντα -το …

Όταν πάγωσε ο Βόσπορος

Στις 24 Φεβρουαρίου 1954 οι άνθρωποι στην Κωνσταντινούπολη ξύπνησαν με μια έκπληξη. Κοιτάζοντας στο Βόσπορο είδαν ότι ήταν "σκεπασμένο" με κομμάτια πάγου και μίνι παγόβουνα:



Μάλιστα, υπήρξαν σημεία(όπως μεταξύ Rumeli Kavagi-Poyrazkoy--ένα από τα πιο στενά σημεία
του Βοσπόρου) όπου άνθρωποι "πέρασαν περπατώντας απέναντι".

Τι είχε συμβεί; Ο Δούναβης μετέφερε μεγάλα κομμάτια πάγου στην Μαύρη Θάλασσα. Μέρος αυτών πέρασε τα στενά του Βοσπόρου. Οι ακτές σε Büyükdere, Çengelköy και Kanlıca γέμισαν πάγο. Αυτή η κατάσταση μέσες άκρες συνεχίστηκε έως το Μάρτιο.

Η θερμοκρασία είχε πέσει στους -6 βαθμούς. Η θαλάσσια συγκοινωνία σταμάτησε. Κι ένα Σοβιετικό πλοίο που βυθίστηκε.

Δε λέω, παλιότερα ήταν πιο δυνατοί οι χειμώνες στην Πόλη. Αλλά το να περάσω περπατώντας το Βόσπορο ξεπερνά κάθε φαντασία...

Ορισμένοι θα έχουν ακούσει από παππούδες γιαγιάδες για τον χειμώνα του 1929 στην Κωνσταντινούπολη. Συγκεκριμένα αρχές Μαρτίου πάλι θεάθηκαν κομμάτια πάγου, πάγωσε ο Κεράτιος, και στα…

Το Νιχώρι στο Βόσπορο (Yenikoy), Κωνσταντινούπολη.

Θα ξεκινήσω με το ποίημα του Καβάφη.

 "Το Νιχώρι" - Καβάφης
Ξένε, σαν δης ένα χωριό όπου γελάει η φύσις,
κ’ εις κάθε πλάτανο κοντά που κρύπτεται
 μια κόρη ωραία σαν το τριαντάφυλλο
— εκεί να σταματήσης· έφθασες, ξένε, στο Νιχώρι.

Κι όταν το βράδυ έλθη, αν βγης έξω να περπατήσης και βρης εμπρός σου καρυδιές,
στον δρόμο μη προχώρει του ταξιδιού σου πια.
Aλλού ποιον τόπο θα ζητήσης καλύτερον απ’ το Νιχώρι.

Τέτοια δροσιά δεν έχουνε αλλού στον κόσμο οι βρύσεις,
των λόφων του την αρχοντιά αλλού δεν έχουν όρη·
και με της γης την μυρωδιά μονάχα θα μεθύσης,
ολίγο αν μείνης στο Νιχώρι.

Την πρασινάδα που θα δης εκεί να μην ελπίσης που σ’ άλλο μέρος θα την βρης.
Aπ’ το βουνό θεώρει τους κάμπους κάτω και ειπέ πώς να μην αγαπήσης
αυτό μας το μικρό Νιχώρι.

Πως αγαπώ υπερβολές, ω ξένε, μη νομίσης.
Υπάρχουν τόποι εύφοροι πολλοί και καρποφόροι.
Πλην έχουν κάτι χωριστό, και συ θα ομολογήσης,
καρποί και άνθη στο Νιχώρι.

Εάν στης Κουμαριώτισσας της Παναγίας θελήσ…